loading...

List do Efezjan 4,1-7.11-13.

Bracia: Zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, do jakiego zostaliście wezwani,
z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości.
Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój.
Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie.
Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest.
Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.
Każdemu zaś z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego.
I On ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami
dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem budowania Ciała Chrystusowego,
aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa.

Księga Psalmów 19(18),2-3.4-5.

Niebiosa głoszą chwałę Boga,
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi,
noc nocy wiadomość przekazuje.
Nie są to słowa ani nie jest to mowa,
których by dźwięku nie usłyszano.  
Ich głos się rozchodzi na całą ziemię
ich słowa aż po krańce świata.  


Ewangelia wg św. Mateusza 9,9-13.

Jezus, wychodząc z Kafarnaum, ujrzał człowieka imieniem Mateusz, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» A on wstał i poszedł za Nim.
Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami.
Widząc to, faryzeusze mówili do Jego uczniów: «Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?»
On, usłyszawszy to, rzekł: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają.
Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: "Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary". Bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».

Komentarz Rupert z Deutz

Celnik Mateusz otrzymał “chleb rozumu i … wodę mądrości” (S 15,3) za pokarm; i z tą samą mądrością wyprawił wielką ucztę w swoim domu dla Pana Jezusa. Bo otrzymał w udziale obfitą łaskę, zgodnie ze swoim imieniem (“dar Pana”). Zapowiedź tej uczty łaski została przygotowana przez Boga: powołany, kiedy siedział w komorze celnej, “Lewi poszedł za Nim i wyprawił dla Niego wielkie przyjęcie u siebie w domu” (Łk 5,29). Wyprawił zatem dla Niego wielką ucztę - powiedzielibyśmy, że ucztę królewską.

Mateusz jest ewangelistą, który ukazuje nam Chrystusa - króla, przez swoje pochodzenie i czyny. Na początku swego dzieła głosi: "Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida" (Mt 1,1). Następnie opisuje Go, jako dziecię uznane przez trzech króli za króla żydowskiego; następnie, tka resztę swojej narracji z królewskich gestów i przypowieści o królowaniu, żeby zakończyć słowami wypowiedzianymi przez króla, już ukoronowanego chwałą zmartwychwstania: "Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi" (Mt 28,18). Jeśli zbadasz uważnie całość jego Ewangelii, to rozpoznasz, że tchnie ona tajemnicami Królestwa Bożego. Nie ma w tym nic dziwnego; Mateusz był celnikiem i pamiętał, że został powołany ze służby królestwa grzechu do wolności Królestwa Bożego, Królestwa sprawiedliwości.  A jako człowiek wdzięczny wielkiemu królowi za uwolnienie, służył wiernie prawom Jego Królestwa.



Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml

POLECAMY

NAWIGUJ