loading...

Pierwsza Księga Samuela 3,3b-10.19.

A światło Boże jeszcze nie zagasło. Samuel zaś spał w przybytku Pańskim, gdzie znajdowała się Arka Przymierza.
Wtedy Pan zawołał Samuela, a ten odpowiedział: «Oto jestem».
Potem pobiegł do Helego mówiąc mu: «Oto jestem: przecież mnie wołałeś». Heli odrzekł: «Nie wołałem cię, wróć i połóż się spać». Położył się zatem spać.
Lecz Pan powtórzył wołanie: «Samuelu!» Wstał Samuel i poszedł do Helego mówiąc: «Oto jestem: przecież mnie wołałeś». Odrzekł mu: «Nie wołałem cię, synu. Wróć i połóż się spać».
Samuel bowiem jeszcze nie znał Pana, a słowo Pańskie nie było mu jeszcze objawione.
I znów Pan powtórzył po raz trzeci swe wołanie: «Samuelu!» Wstał więc i poszedł do Helego, mówiąc: «Oto jestem: przecież mnie wołałeś». Heli spostrzegł się, że to Pan woła chłopca.
Rzekł więc Heli do Samuela: «Idź spać! Gdyby jednak ktoś cię wołał, odpowiedz: Mów, Panie, bo sługa Twój słucha». Odszedł Samuel, położył się spać na swoim miejscu.    
Przybył Pan i stanąwszy zawołał jak poprzednim razem: «Samuelu, Samuelu!» Samuel odpowiedział: «Mów, bo sługa Twój słucha».
Samuel dorastał, a Pan był z nim. Nie pozwolił upaść żadnemu jego słowu na ziemię.

Księga Psalmów 40(39),2.4ab.7-8a.8b-9.10.

Z nadzieją czekałem na Pana,
a On się pochylił nade mną.
Włożył mi w usta pieśń nową,
śpiew dla naszego Boga.
Wielu to ujrzy i przejmie ich trwoga,
i zaufają Panu.
Nie chciałeś ofiary krwawej ani z płodów ziemi,
lecz otwarłeś mi uszy.
Nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzechy.
Wtedy powiedziałem: «Oto przychodzę.  
Wtedy powiedziałem: «Oto przychodzę.  
Wtedy powiedziałem: "Oto przychodzę.
W zwoju księgi jest o mnie napisane:
Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże
a Twoje Prawo mieszka w moim sercu".
Głosiłem Twą sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu
i nie powściągałem warg moich,
o czym Ty wiesz, Panie.

Pierwszy list do Koryntian 6,13c-15a.17-20.

Pokarm dla żołądka, a żołądek dla pokarmu. Bóg zaś unicestwi jedno i drugie. Ale ciało nie jest dla rozpusty, lecz dla Pana, a Pan dla ciała.
Bóg zaś i Pana wskrzesił, i nas również swą mocą wskrzesi.
Czyż nie wiecie, że ciała wasze są członkami Chrystusa? Czyż wziąwszy członki Chrystusa będę je czynił członkami nierządnicy? Przenigdy!
Ten zaś, kto się łączy z Panem, jest z Nim jednym duchem.
Strzeżcie się rozpusty; wszelki grzech popełniony przez człowieka jest na zewnątrz ciała; kto zaś grzeszy rozpustą, przeciwko własnemu ciału grzeszy.
Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który w was jest, a którego macie od Boga, i że już nie należycie do samych siebie?
Za wielką bowiem cenę zostaliście nabyci. Chwalcie więc Boga w waszym ciele!

Ewangelia wg św. Jana 1,35-42.

Jan stał wraz z dwoma swoimi uczniami
i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: «Oto Baranek Boży».
Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem.
Jezus zaś, odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: «Czego szukacie?» Oni powiedzieli do Niego: «Rabbi! – to znaczy: Nauczycielu – gdzie mieszkasz?»
Odpowiedział im: «Chodźcie, a zobaczycie». Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej.
Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra.
Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: «znaleźliśmy Mesjasza» – to znaczy: Chrystusa. i przyprowadził go do Jezusa.
I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus wejrzawszy na niego rzekł: «Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz nazywał się Kefas» - to znaczy: Piotr.

Komentarz Św. Cyryl z Aleksandrii

   "Nazajutrz zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku niemu, i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata»” (J 1,29). Nie mówi już: „Przygotujcie drogę Panu” (Mt 3,3), gdyż Ten, na którego przyjście przygotowywano się, dał się zobaczyć – ukazał się oczom wielu. Charakter tego wydarzenia rodzi inne słowa – trzeba aby poznany był Ten, który się ukazał, trzeba wytłumaczyć dlaczego zstąpił z nieba i przyszedł do nas. Dlatego też Jan mówi: „Oto Baranek Boży”.

      Prorok Izajasz zapowiedział Go, mówiąc, że jest On jak „baranek na rzeź prowadzony, jak owca niema wobec strzygących ją” (Iz 53,7). Prawo Mojżeszowe zapowiada Go, ale oddaje jedynie niepełne chwałę i miłosierdzie, które nie obejmuje wszystkich ludzi. Jednakże dzisiaj, prawdziwy Baranek, przedstawiany dawniej symbolicznie jako niewinna ofiara, prowadzony jest na rzeź.

      Aby zgładzić grzechy świata, obalić panowanie władcy tego świata, zniszczyć śmierć, umierając za wszystkich, znieść nieszczęścia, które w nas uderzają oraz zadać kres słowom: „Prochem jesteś i w proch się obrócisz” (Rdz 3,19). Stając się drugim Adamem, jednakże Adamem niebieskim, a nie ziemskim (1Kor 15,47), jest On źródłem wszelkiego dobra dla ludzi…, drogą, która prowadzi do Królestwa Niebieskiego. Gdyż tylko Baranek umarł dla nas wszystkich, obejmując przed Bogiem Ojcem całe stado, które zamieszkuje ziemię. „Jeden umarł za wszystkich”, aby wszystkich poddać Bogu. „Jeden umarł za wszystkich”, aby wykupić ich wszystkich, „po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał” (2Kor 5,14–15).



Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml

POLECAMY

NAWIGUJ